Gay Talese en het beste verhaal ooit

Misschien is het wel het beste verhaal ooit verteld. Gay Talese schreef het voor Esquire. Over Frank Sinatra en zijn verkoudheid. Met de prachige openingszin – twee verlepte blondine aan de bar – en de geweldige evocatie van Sinatra’s muziek:

… it was music to make love by, and doubtless much love had been made by it all over America at night in cars, while the batteries burned down, in cottages by the lake, on beaches during balmy summer evenings, in secluded parks and exclusive penthouses and furnished rooms, in cabin cruisers and cabs and cabanas—in all places where Sinatra’s songs could be heard were these words that warmed women, wooed and won them, snipped the final thread of inhibition and gratified the male egos of ungrateful lovers; two generations of men had been the beneficiaries of such ballads, for which they were eternally in his debt, for which they may eternally hate him.

Vrij vertaald:

… het was muziek voor de liefde, en reken maar dat de liefde werd bedreven, ‘s avonds laat in auto’s waarvan de lichten langzaam doofden, op het zwoele zomerstrand, in stille parken en prijzige penthouses, op jachten, in taxi’s, onder lakens en luifels, overal waar je Sinatra kon horen, vielen vrouwen voor die liedjes, lieten zich verleiden, hun laatste verzet gebroken; en zo beloonden zijn ballades de ondankbare mannen die voor altijd bij hem in het krijt zouden staan, hem tot het eind der tijden zouden haten…